Επείγουσα Χειρουργική

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι μία επείγουσα χειρουργική κατάσταση. Η εμπειρία και εξειδίκευση του χειρουργού στην αντιμετώπισή της είναι καταλυτική, καθώς πρόκειται μια πάθηση που αν δε διαγνωστεί εγκαίρως και δεν αντιμετωπιστεί ορθά μπορεί να έχει σοβαρές έως θανατηφόρες επιπλοκές. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Η απόφραξη του εντέρου ή συμφυτικός ειλεός αποτελεί μια ιδιαίτερα επείγουσα κατάσταση που αν δεν αντιμετωπιστεί μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή και γι’ αυτό χρήζει άμεσης χειρουργικής παρέμβασης. Διαβάστε περισσότερα εδώ

Η ανάπτυξη ενός μικρού ωχρού σωματίου ή αιματώματος στις ωοθήκες δεν είναι ασυνήθιστη, καθώς ποικίλοι βαθμοί αιμορραγίας και διόγκωσης κύστεων συμβαίνουν συνήθως κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η πλειονότητα αυτών των σωματίων και αιματωμάτων υποχωρούν από μόνα τους και χωρίς να προκαλούνται κλινικά συμπτώματα. Μερικά ωχρά σωμάτια, ωστόσο, αναπτύσσονται και γίνονται παθολογικά, με συνέπεια να προκύπτουν χειρουργικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης διαφόρων φύσεων. Οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που προκύπτουν από ωχρά σωμάτια δεν είναι πολύ ασυνήθιστες, αν και δεν υπάρχουν αρκετές σχετικές αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία. Στις περισσότερες από τις αναφερόμενες περιπτώσεις, οι επιπλοκές οφείλονται στη ρήξη του ωχρού σωματίου, με συνέπεια να προκαλείται αιμοπεριτόνιο. Αυτή η κατάσταση πρέπει να διαγιγνώσκεται και να αντιμετωπίζεται αμέσως, επειδή η καθυστερημένη διάγνωση μπορεί να μειώσει σημαντικά τη γονιμότητα των γυναικών και η ενδοκοιλιακή αιμορραγία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η χειρουργική αντιμετώπιση της ρήξης ωχρού σωματίου είθισται πλέον να γίνεται με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, είτε με παραδοσιακή λαπαροσκοπική χειρουργική ή -ιδανικά- με ρομποτική χειρουργική, που αποτελεί εξέλιξη της λαπαροσκοπικής. Με την υποβοήθηση του ρομποτικού συστήματος (da Vinci Xi), η επέμβαση πραγματοποιείται με τον ελάχιστο δυνατό τραυματισμό ιστών και τη μέγιστη προστασία των ευαίσθητων για τη γονιμότητα της γυναίκας ανατομικών δομών στην περιοχή.

Η ρήξη ενός ενδομητρίου είναι ένα σπάνιο συμβάν, με εκτιμώμενη συχνότητα μικρότερη από 3% στις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία με διαπιστωμένη ενδομητρίωση. Αυτή η κατάσταση εμφανίζεται συχνότερα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, λόγω της ορμονικής διέγερσης των στρωματικών στοιχείων του ενδομητρίου. Συνιστά επείγουσα χειρουργική κατάσταση και αντιμετωπίζεται χειρουργικά. Διαβάστε περισσότερα για την αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης εδώ.

Η ρήξη σπληνός είναι συνήθως το αποτέλεσμα κοιλιακού τραύματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί επίσης να προκληθεί από κάποια λοίμωξη ή αιματολογική κατάσταση, καθώς επίσης κι ως επιπλοκή από χειρουργείο στην περιοχή της κοιλιάς. Η ρήξη του σπλήνα μπορεί να οδηγήσει σε μαζική ενδοκοιλιακή αιμορραγία και επομένως θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η ρήξη του σπλήνα διακρίνεται σε οξεία ή καθυστερημένη. Η οξεία ρήξη, η οποία συνοδεύεται αμέσως από σοβαρό πόνο και σοκ, διαφοροποιείται από μια καθυστερημένη ρήξη, η οποία εμφανίζεται με ξαφνική έναρξη πόνου και σοκ μετά από ένα διάστημα χωρίς συμπτώματα που διαρκεί από ημέρες έως κι εβδομάδες. Η ρήξη σπληνός αντιμετωπίζεται με τη χειρουργική αφαίρεση του οργάνου με μια επέμβαση που ονομάζεται σπληνεκτομή. Διαβάστε περισσότερα για τις παθήσεις του σπληνός.

Μια πιο σπάνια επιπλοκή των ελκών του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου είναι η λεγόμενη διάτρηση του στομάχου. Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση, διότι επιτρέπει στα βακτήρια εντός του στομάχου να διαφύγουν και να μολύνουν το περιτόναιο, προκαλώντας περιτονίτιδα. Στην περιτονίτιδα, μια λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα στο αίμα (σήψη) πριν εξαπλωθεί σε άλλα όργανα. Αυτό ενέχει τον κίνδυνο πολλαπλής ανεπάρκειας οργάνων και μπορεί να αποβεί μοιραίο εάν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως χειρουργικά. Διαβάστε περισσότερα για την αντιμετώπιση των ελκών του πεπτικού συστήματος εδώ

Η μόνη μέθοδος μόνιμης διόρθωσης της κήλης είναι η χειρουργική αποκατάσταση. Οι ασθενείς με κήλη βρίσκονται σε κίνδυνο ανάπτυξης σοβαρών επιπλοκών, όπως είναι ο εγκλωβισμός του εντέρου στο χάσμα της κήλης (περίσφιξη) που μπορεί να προκαλέσει εντερική απόφραξη και ισχαιμία (διαταραχή της αιμάτωσης του εντέρου που οδηγεί σε γάγγραινα). Αμφότερες οι καταστάσεις αυτές απαιτούν επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση. Η προγραμματισμένη (μη επείγουσα) διόρθωση της κήλης γενικά οδηγεί σε καλύτερα αποτελέσματα, μικρότερο χρόνο ανάρρωσης, και πολύ λιγότερες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Διαβάστε περισσότερα εδώ.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα προκαλεί αρχικά ήπιο πόνο στην περιοχή του στομάχου και γαστρεντερικές διαταραχές, όπως έμετο ή διάρροια. Αργότερα ο πόνος μετατοπίζεται χαμηλά δεξιά και γίνεται επίμονος και έντονος, ενώ εμφανίζεται και πυρετός. Η κύρια εξέταση για τον εντοπισμό της φλεγμονής είναι το υπερηχογράφημα κοιλιάς. Η θεραπεία είναι η άμεση χειρουργική αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης: η λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή γίνεται με τρεις τομές μισού έως ενός εκατοστού και ο ασθενής συνήθως επιστρέφει στο σπίτι του 24 ώρες μετά την επέμβαση.

Σημάδια πιθανής περίσφιξης κήλης είναι ο έντονος κοιλιακός πόνος ή η διάταση της κοιλιάς, η ναυτία και οι έμετοι, καθώς και η ερυθρότητα, η ευαισθησία ή ο πόνος στο σημείο της διόγκωσης. Η περιεσφιγμένη κήλη μπορεί να προκαλέσει απόφραξη του εντέρου και χρειάζεται χειρουργική επέμβαση το αργότερο μέσα σε έξι ώρες από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, γιατί διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος νέκρωσης του εντέρου. Γι’ αυτό είναι σημαντικό οι κήλες κοιλιακού τοιχώματος να αντιμετωπίζονται εγκαίρως.

Ο σπλήνας βρίσκεται στην αριστερή άνω κοιλιά και είναι το πιο εύθρυπτο από τα ενδοκοιλιακά όργανα. Εκτός από το κοιλιακό τραύμα, ρήξη μπορεί να προκληθεί όταν ο σπλήνας είναι διογκωμένος (σπληνομεγαλία), για παράδειγμα μετά από ιογενή λοίμωξη, όπως η μονοπυρήνωση, ή σε ορισμένους τύπους καρκίνου, όπως τα λεμφώματα. Όπως και άλλες παθήσεις του σπληνός, η ρήξη αντιμετωπίζεται με σπληνεκτομή, που μπορεί να γίνει με ανοικτό χειρουργείο ή με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά.